"NOG NOOIT ZO GELUKKIG GEWEEST"

- Aruna Dindane mocht even uit zijn kooi -

Anderlecht-spits Aruna Dindane heeft gisteren geheel naar verwachting de Gouden Schoen gewonnen. Hij liet daarbij de whities Simons en Baseggio ver achter zich. Stuerboy.be wist de zwarte parel van de Jupiler League te strikken voor een exclusief, zij het ietwat moeizaam op gang komend interview.

ARUNA:   Zwarte parel, zwarte parel... Die bijnaam begint serieus op mijn zenuwen te werken, als ik dat effe mag zeggen. Ik bén namelijk geen parel. Ik ben een mens met armen en benen. Dus wil ik ook als dusdanig behandeld worden door de pers.

STUERBOY:   Het spijt me zeer. Ik bedoelde het eigenlijk als compliment.

ARUNA: (zwijgt).

STUERBOY:   Gefeliciteerd by the way met je Gouden Schoen!

ARUNA:   Ja, danku. Sorry als ik een beetje overreageer, maar ik heb nogal slecht geslapen. Bent u trouwens van de schrijvende pers? Of van de audiovisuele?

STUERBOY:   Eerlijk gezegd weet ik het zelf niet.

ARUNA:   Ha bon. Maar om op die bijnaam terug te komen: ik heb er geen moeite mee als ze me omschrijven als goudhaantje, dribbelwonder, balkunstenaar of neger. Echt waar: je m'en fous. Ik veeg daar vierkant mijn kloten aan. Maar dat gemekker over die parels komt me onderhand dik de strot uit. Ik héb gewoon niks met parels, snapt u?

STUERBOY:   Nogmaals mijn excuses. Krijg je hier in België weleens te maken met uitingen van racisme?

ARUNA: (aarzelend)   Sja, natuurlijk. Racisme is uiteindelijk wat voetbal zo mooi maakt. In het begin had ik er wel wat problemen mee... De eerste jaren bij Anderlecht werd ik uitbetaald in bananen. En mijnheer Verschueren maakt nog altijd geregeld apengeluiden achter mijn rug. Maar daar heb ik mee leren leven. Tegenwoordig krijg ik trouwens écht geld voor mijn voetbalprestaties.

STUERBOY:   Hoeveel verdien je, als ik mag vragen?

ARUNA:   Normaal gezien krijg ik 15 euro per doelpunt. 20 euro als het een Europees doelpunt is.

STUERBOY:   En als je niet scoort?

ARUNA:   Dan heb ik brute pech. Als spits word je nu eenmaal afgerekend op je scorend vermogen. Dat is overal zo. En ook als het effe wat minder gaat, hoef ik meestal geen honger te lijden. Mijn bewaker, Jean-Marc, is een sympathieke kerel: hij werpt me zo nu en dan een banaan toe als ik weer eens krap bij kas zit.

STUERBOY:   Je bewaker??

ARUNA:   Welja, ik woon in een kot onder de kleedkamers, diep in de catacomben van het Van den Stock Stadion. Veel comfort heb ik daar niet, maar het bespaart me wel een hoop verplaatsingskosten.

STUERBOY:   Je bent de eerste Ivoriaan die de Gouden Schoen wint. Vervult zoiets je met trots?

ARUNA: (zucht)   Ivoriaan, Ivoriaan... Daar gaan we weer! Waarom zit iedereen de hele tijd te zeggen dat ik een 'Ivoriaan' ben?!

STUERBOY:   Dat is toch je nationaliteit? Je bent toch afkomstig uit Ivoorkust?

ARUNA:   Ha ja, op die manier. Nu snap ik het maar pas. Sorry.

STUERBOY:   Het is niks. Mag ik je bedanken voor dit boeiende voetbalgesprek? Ik heb bij wijze van afscheidsgeschenk nog iets meegebracht. Asjeblieft!

ARUNA:   Waw, een hele tros bananen! En ze zijn nog niet rot of niks! Dankuwel, ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.

STUERBOY:   Daag.